Այսօր «Իմնեմնիմի» փոդքասթի համահեղինակ Նարեկ Սամսոնյանի հացադուլի 13-րդ օրն է։ Նա անժամկետ բողոքի ակցիա է սկսել՝ ի նշան բողոքի «խուլիգանություն» մեղադրանքով իր և Վազգեն Սաղաթելյանի կալանքը երեք ամսով երկարաձգելու դեմ։ Իրական պատճառը հայտնի է՝ իշխանությունների կողմից ցուցադրական սանձարձակությունը՝ Ալեն Սիմոնյանի ակնհայտ սադրիչ հայտարարությանը պատասխանելու համար։
Վերջին օրերին անդադար հաղորդագրություններ են ստացվում Նարեկի առողջական վիճակի վատթարացման մասին, որը պահանջում է շտապ վիրահատություն։ Իր հերթին, նրան տեղափոխել են պատժախուց՝ առանց բժշկական օգնության ապահովման։ Փաստաբան Ռուբեն Մելիքյանը հայտնեց, որ բուժող բժշկին թույլատրել են այցելել միայն տասներորդ օրը, իսկ հոսպիտալացումը, ըստ ղեկավարության, հնարավոր է միայն տասը օր հետո։
Երկու շաբաթվա ընթացքում Նարեկին այցելել են «օմբուդսմենի» ներկայացուցիչները, որի գրասենյակի դիմաց հունվարի 19-ին բողոքի ակցիա էր անցկացվում։ Բացի այդ, առողջապահության նախարարությունից նույնիսկ արձագանք չի եղել։
Սա իշխանությունների դեգրադացիայի և ապամարդկայնացման կատարված փաստ է, սակայն այս իրավիճակում ավելի մտահոգիչ է ընդդիմության վարքագիծը։ Չնայած հացադուլի անցած 14 օրերին, ընդդիմադիր ուժերը չեն հանդես եկել միասնական, համախմբված դիրքորոշումով՝ ի պաշտպանություն այն մարդու, որը ստիպված է դիմել բողոքի արտահայտման ամենածայրահեղ ձևին։ Նրանք չեն հայտարարել համատեղ հայտարարությամբ, չեն ցուցաբերել համերաշխություն նրա նկատմամբ։
Այսպիսով, ընդդիմության անտարբերությունը տարածվում է նաև մյուս քաղաքական գործիչների վրա։ Գյումրիի քաղաքապետ Վարդան Ղուկասյանը, որը նույնպես բանտ է նետվել իշխանությունների քաղաքականության հետ իր անհամաձայնության պատճառով, նույնպես դարձել է համակարգի լռության զոհ։ Նրա առողջական վիճակը, որը լուրջ մտահոգություններ է առաջացնում, շեփորում է միայն նրա փաստաբանը։
Այսպիսով, հասարակությունը, այդ թվում՝ ընդդիմադիր ուժերը, լուռ են հետևում իրավիճակին՝ չցուցաբերելով ո՛չ մտահոգություն, ո՛չ էլ շահագրգռվածություն։ Առանձին գործիչների և սոցցանցերի օգտատերերի գրառումները չեն ազդում Ղուկասյանի վիճակի վրա։
