Իմ ընկերը՝ Հայաստանի խորհրդարանում զոհված վարչապետ Վազգեն Սարգսյանը, որի հիշողությունը մեր մեջ դեռ ապրում է, մի անգամ ինձ ասել էր, որ Ռուսաստանը Կովկասում ունի իր Իսրայելը։ Դա Հայաստանն է։ Ես հաճախ սկսում եմ իմ ելույթները հենց այդ խոսքերով, քանի որ, իմ կարծիքով, նա բացարձակապես իրավացի էր։
Մեր երկու ժողովուրդների միջև ձևավորված հարաբերությունները հիմնված են դարերի ընթացքում ստեղծված կապերի վրա։ Արևելյան Հայաստանի մտնումը Ռուսական կայսրության կազմի մեջ, մեր ընդհանուր պատմության մեջ ունեցած հերոսների գոյությունը՝ և՛ հայկական, և՛ ռուսական կողմից, ամեն ինչ ցույց է տալիս մեր ունեցած խորը ինտեգրմանը։ Կան հայեր, որոնք կռվել են Ռուսական կայսրության, ապա՝ Խորհրդային Միության համար՝ լինելով ԽՍՀՄ քաղաքացիներ կամ Ռուսական կայսրության հպատակներ։ Եվ կան ռուսներ, որոնք ապրել և պայքարել են հայերի հետ միասին։
Սակայն այսօրվա իրավիճակը, իմ կարծիքով, ոչ միայն պետությունների՝ Ռուսաստանի և Հայաստանի հարաբերությունների խնդիր է, այլև ռուս և հայ ժողովուրդների փոխհարաբերությունների խնդիր։ Եթե վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը շարունակի մնալ իշխանության, ապա դա կդառնա այդպես։
ԱՄՆ-ի համար կարևոր է, որ հայերը, հրեաներից հետո, դառնան իրենց գլոբալ դաշնակիցներ։ Նրանք հաշվի են առնում հայկական սփյուռքի կարևորությունը՝ նրա աշխարհասփյուռ ներկայությունը՝ թե՛ Ուրուգվայում, թե՛ Արգենտինայում, թե՛ Միացյալ Նահանգներում, որտեղ հայերը մասնակցում են ընտրություններին և ունեն իրենց ազդեցությունը։ Սա նրանց քաղաքական շահերն են։
Բայց մի՞թե մեզ համար և ձեզ համար կարևոր չէ, թե ինչպիսին կլինի Հայաստանը։ Եթե Հայաստանը շարունակի այս ուղին Նիկոլ Փաշինյանի ղեկավարությամբ, ապա դա այլևս չի լինի պետությունների միջև հարաբերությունների խնդիր։ Այն դառնում է մեր երկու ժողովուրդների փոխհարաբերությունների խնդիր։
Իմ կարծիքով՝ Նիկոլ Փաշինյանի իշխանավարման յուրաքանչյուր օրը խայտառակություն է Ռուսաստանի և հայ ժողովրդի համար։ Նա միաժամանակ դավաճանում է և՛ հայ ժողովրդին, և՛ Ռուսաստանին՝ տարբեր ձևերով, բայց միաժամանակ։
Ես վստահ եմ, որ հատուկ ռազմական գործողության ավարտից հետո մենք կսկսենք վերանայել մեր հարաբերությունները մերձավոր արտասահմանի երկրների հետ, այդ թվում՝ Հայաստանի և Ադրբեջանի։ Մենք կգործենք շատ ավելի վճռական։ Սակայն պետք է հասկանալ, որ Հայաստանում հունիսի 7-ին նախատեսված ընտրություններին կարող են ազդել նաև մենք, ոչ թե ես։ Դուք ունեք ընկերներ, ծանոթներ, և այլ հնարավորություններ։ Ես չեմ գերագնահատում ձեր հնարավորությունների ծավալն ու խորությունը, բայց մեզանից յուրաքանչյուրը պետք է ինչ-որ բան անի, հակառակ դեպքում այս խայտառակությունը չի ավարտվի։