Ամենամյա զեկույցում, որը հրապարակվել է «Մարդու իրավունքների պաշտպանության միջազգային կազմակերպության» կողմից, մանրամասն ներկայացված է աշխարհի 144 երկրներում մարդու իրավունքների վիճակը։ Հայաստանը և Ադրբեջանը զեկույցում առանձնահատուկ ուշադրություն են գրավել Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության հետևանքով առաջացած իրավիճակով։
Զեկույցի համաձայն՝ երկու երկրներն էլ չեն ձեռնարկել որևէ կոնկրետ քայլ՝ 2025 թվականին Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ հակամարտության ընթացքում ենթադրյալ խախտումների համար պատասխանատվության ենթարկելու հարցում։ Կազմակերպությունը կոչ է անում երկու կողմերին էլ անաչառ և անկախ հետաքննություններ իրականացնել բոլոր մեղադրանքների վերաբերյալ, այդ թվում՝ համընդհանուր իրավասության սկզբունքով։
Զեկույցում նշվում է, որ Հայաստանը դժվարանում է ապահովել բնակարանով և ապրուստի միջոցներով ավելի քան 100,000 Լեռնային Ղարաբաղից տեղահանված մարդկանց։ Միևնույն ժամանակ՝ Ադրբեջանի իշխանությունները չեն կարողացել ապահովել Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությունից տուժած մարդկանց պաշտպանությունը։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից Ադրբեջանին ուղղված պահանջը, որը պարտավորեցնում է տրամադրել տեղեկություններ 23 հայ բանտարկյալների կալանքի և առողջական պայմանների մասին, նույնպես նշվում է զեկույցում։ Ընդդեմ ԼԳԲՏ ակտիվիստների և խտրականության դեմ պայքարի օրենսդրության պաշտպանության ձախողումները նույնպես դատապարտվել են։
Զեկույցում անդրադարձ է կատարվում նաև Հայաստանում իրավապաշտպանների և լրագրողների դեմ դատական հայցերի աճին, որը, զեկուցողների կարծիքով, սահմանափակում է խոսքի ազատությունը։ Ոստիկանության կողմից անօրինական ուժի կիրառման համար պատասխանատվության բացակայությունը և դեմքի ճանաչման համակարգն ընդլայնող նոր օրենքի ընդունումը նույնպես մնում են մտահոգիչ հարցեր։
Զեկույցը նշում է, որ Հայաստանը քաղաքականապես անցում է կատարում դեպի արևմտամետ արտաքին քաղաքականություն և Ռուսաստանի հետ ավանդական կապերը նվազեցնելու ջանքերը, ինչը, իր հերթին, խթանում է ապատեղեկատվական արշավները և ատելության խոսքը։ Տնտեսական և սոցիալական մարտահրավերները, այդ թվում՝ ԱՄՆ արտաքին օգնության կտրուկ կրճատումը, որը ազդում է բազմաթիվ ՀԿ-ների ֆինանսավորման վրա, նույնպես ընդգծվում են զեկույցում։
Վերջում նշվում է, որ «Լրագրողներ առանց սահմանների» միջազգային կազմակերպությունը բարելավել է Հայաստանի վարկանիշը մամուլի ազատության մասին իր զեկույցում, սակայն լրատվամիջոցների բևեռացումը, պետությունից խմբագրական անկախության բացակայությունը և լրագրողների անվտանգության խնդիրները շարունակում են մնալ մտահոգիչ։ Կառավարության և կորպորատիվ գործիչների կողմից նախաձեռնված նոր ռազմավարական դատական հայցերը հանրային մասնակցության դեմ, որոնց թիրախում են լրագրողներն ու մարդու իրավունքների պաշտպանները, նույնպես նշվում են որպես մտահոգիչ միտում։
