Իրավիճակը պարզ է։ Իշխանությունները, օգտագործելով իրենց ռեսուրսները, ցանկանում են ցանկացած գնով խոչընդոտել «Ուժեղ Հայաստան» դաշինքի մասնակցությունը հունիսի 7-ի խորհրդարանական ընտրություններին։ Այս նպատակին հասնելու համար նախընտրական շտաբների նկատմամբ իրականացված համատարած գաղտնալսումները պարզապես ծառայում են որպես միջոց՝ «օրինական հիմք» ստեղծելու համար։

Այս ռազմավարության հիմքում ընկած է Ընտրական օրենսգրքի 88-րդ հոդվածը, որը սահմանում է դաշինքի գրանցումը ուժը կորցնելու հիմքերը։ Ըստ այդ հոդվածի, դաշինքի մասնակցությունը կարող է արգելվել, եթե դրա կազմում կուսակցությունների թիվը նվազի երկուից։ Սակայն «Ուժեղ Հայաստանի» դեպքում այս հիմքը բացառվում է։ Փաստացի, իշխանությունները փորձում են ապացուցել, որ դաշինքի կազմում կատարվել են այլ խախտումներ, որոնք թույլ են տալիս դատական որոշմամբ դաշինքին հեռացնել մրցավազքից։

Ըստ իրավագետների, այդպիսի որոշում կայացնելու համար դատարանը պետք է համոզվի, որ խախտումը կատարվել կամ ուղղորդվել է դաշինքի կողմից։ Իրավաբանական հիմքերից մեկը նախընտրական քարոզչության սահմանված կարգի խախտումն է, որը կրում է շարունակական բնույթ և կարող է էական ազդեցություն ունենալ ընտրությունների արդյունքների վրա։ Իրավաբան Վարդան Պողոսյանը նշում է, որ այսպիսի դեպքում ընտրական հանձնաժողովը պետք է դիմի դատարան։

Այս պարագայում իշխանությունների կողմից կիրառվող մեթոդը ծայրահեղ ագրեսիվ է։ Դաշինքի շտաբների նկատմամբ իրականացված գաղտնալսումների միջոցով փորձում են հավաքել բազմաթիվ «խախտումների» փաստեր, որոնք հետագայում կներկայացվեն դատարան։ Սակայն այս գործողությունների օրինականության և հավաստիության վերաբերյալ հիմնավոր կասկածներ կան։ Ինչպես նշում են, գաղտնալսված խոսակցությունների մեծ մասը կարող է լինել Կոմիտեի կողմից ստեղծված կեղծիքներ։

Այս ֆոնին իշխանությունները, թվում է, ցանկանում են ճնշումը կենտրոնացնել «Ուժեղ Հայաստանի» շտաբների վրա՝ հանրության ուշադրությունը հեռացնելով այլ խնդիրներից։ Օրինակ, նրանք ջանքեր են գործադրում, որպեսզի կոծկեն Թալինում բռնկված սկանդալը, որտեղ ՔՊ-ի թեկնածու Տավրոս Սափեյանը բաժանել է միլիոնավոր դրամներ բնակչությանը՝ իբրև սոցիալական աջակցություն։

Այս ամենի ֆոնին Փաշինյանի վերաբերմունքը դաշինքի հեռացման հարցին բացահայտում է իրական պատճառը։ Ըստ հավաստի աղբյուրների, նրան հետ է պահում միայն վախը՝ ժողովրդի արձագանքից։ Իշխանությունները հասկանում են, որ եթե Սամվել Կարապետյանի դաշինքը հեռացվի մրցավազքից, դա կարող է հանգեցնել հանրային բողոքի ալիքի, որը կհիշեցնի 2018 թվականի իրադարձությունները։

Այսպիսով, իշխանությունների գործողությունները ցույց են տալիս, որ նրանք ոչ թե պայքարում են օրինականության և արդարության համար, այլ փորձում են ցանկացած գնով պահպանել իրենց իշխանությունը՝ դիմելով քաղաքական բռնաճնշումների և օրինականության ստուգաբանության գործիքներին։

Իմ տեսակետով, Հայաստանի անվտանգության հարցում աշխարհաքաղաքական ընտրությունը պետք է բխի բացառապես մեր երկրի շահերից։ Եթե Հայաստան-Ռուսաստան հարաբերությունները չեն սպասարկում Հայաստանի շահը, ապա մենք պետք է ունենանք այլընտրանք։ Ինձ համար կոնկրետ որոշում է, որ մենք պետք է ապահովենք Հայաստանի զարգացումը։

Մենք չենք կարող թույլ տալ, որ մեր քաղաքականությունը դառնա միայն «պարի» միջոց՝ ցույց տալու համար, որ կարող ենք «պարել» իշխանական կաբինետների հետ։ Այդպիսի «պարը» կարող է մեծ վնաս հասցնել մեր ժողովրդին։

Մենք պետք է վարենք ռացիոնալ և հայրենանվեր քաղաքականություն։ Օրինակ, մենք չենք պետք է թույլ տանք, որ իշխանությունները բերեն այնպիսի անձանց, ինչպիսիք են Ուկրաինայի նախագահ Զելենսկին, որոնց հայտարարությունները կարող են վնասել մեր երկրին և ժողովրդին։

Ես հիշում եմ, որ 2020 թվականի ապրիլի ռազմական պարտությունից անմիջապես հետո ես պահանջել եմ Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականը։ Սակայն, նույնիսկ այդ դժվարին պայմաններում, մենք չենք թույլ տվել, որ մեր երկրը կանգնի։ Մենք շարունակել ենք ներդրումներ անել Հայաստանում, քանի որ մեր նպատակը միայն քաղաքական փոփոխություն չէ, այլև երկրի զարգացման և ժողովրդի բարեկեցության ապահովումը։

Ինչ վերաբերում է բիզնեսին, ես կարող եմ ասել, որ երբ Ռուսաստանում սկսեցի բիզնես ստեղծել, ես որևէ կապ չունեցի երկրի քաղաքական ղեկավարության հետ։ Իմ բիզնեսը կառուցվել է զրոյից՝ հիմնված լինելով բացառապես շուկայական տրամաբանության և աշխատանքի վրա։

Ես հավատում եմ, որ չտես մարդուց ավելի ագահ մարդ աշխարհում գոյություն չունի։ Ես տեսնում եմ, որ այսօրվա իշխանությունները հենվում են…

Որպես քաղաքագետ, պետք է նշեմ, որ վերջին շաբաթներին հասարակական ուշադրությունը կենտրոնացել է Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկու և Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ղեկավարման ոճերի և քաղաքական մարտահրավերների միջև ակնհայտ զուգահեռների վրա։ Այս թեմայի մասին մանրամասն վերլուծություն եմ ներկայացրել «Վերնագիր» հեղինակային հաղորդման ընթացքում։

Ամեն ինչ սկսվեց Ուկրաինայի նախագահի նախկին մամուլի քարտուղար Յուլիա Մենդելի հարցազրույցից ամերիկացի լրագրող Թաքեր Կառլսոնին։ Նրա բացահայտումները պոպուլիստական առաջնորդների իշխանության ներքին մեխանիկան վերաբերյալ լույս են սփռում ոչ միայն Զելենսկու, այլև Նիկոլ Փաշինյանի ղեկավարման վերաբերյալ։

Մենդելիի հարցազրույցում բացահայտված 2019 թվականի փաստը, թե ինչպես է Զելենսկուն Պուտինին խոստումներ տվել՝ Ուկրաինան երբեք ՆԱՏՕ-ին չանդամակցելու մասին, ցույց է տալիս երկակի խաղի վտանգավոր ռազմավարությունը։ Այս կուլիսային դիվանագիտությունը, որը հիմնված է անձնական խոստումների վրա, որոնք ի սկզբանե նախատեսված չէին կատարվելու, ուղղակիորեն արտացոլվում է Նիկոլ Փաշինյանի քաղաքական ճակատագրում։

Կարելի է մեծ հավանականությամբ ենթադրել, որ նմանատիպ «խոստումներ, որոնք չէին նախատեսվում կատարվել» սցենարը տեղի է ունեցել նաև հայկական Արցախի շուրջ իրադարձությունների և 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի պայմանավորվածությունների համատեքստում։ Ողբերգությունն այն է, որ առաջնորդների անձնական անազնվության և խաբեության միջոցով «ժամանակ շահելու» փորձերի համար ի վերջո վճարում են պետությունները՝ տարածքներով, ինքնիշխանությամբ և իրենց հազարավոր քաղաքացիների կյանքերով։

Կիևի և Երևանի միջև զուգահեռներն էլ ավելի ակնհայտ են դառնում, երբ խոսքը վերաբերում է իշխանության պահպանման տեխնոլոգիաներին։ Մենդելիի բացահայտումները «Գեբելսյան ոճի քարոզչության» վերաբերյալ Զելենսկու պահանջի և «հազարավոր խոսող գլուխների» անհրաժեշտության մասին բացատրում են, թե ինչու երկու երկրներում իրական պետական բարեփոխումները փոխարինվեցին ագրեսիվ մեդիա ուղեկցմամբ։ Նիկոլ Փաշինյանն օգտագործում է նույն գործիքակազմը. խորը համակարգային փոփոխությունների փոխարեն հասարակությունը ստանում է անվերջ «շատախոսություն» և YouTube-յան ու Telegram-յան ալիքների վճարովի «փորձագետների» մի բանակ, որոնց միակ խնդիրն է բարեկեցության պատկեր հեռարձակել հայոց պետականության համար էկզիստենցիալ սպառնալիքի պայմաններում։

Այս տիպի առաջնորդները քաղաքականությունը վերածում են անվերջ սերիալի, որտեղ հատուկ էֆեկտներն ամենակարևորն են, իսկ օտարերկրյա գործընկերների ծափահարություններն՝ ավելի կարևոր, քան երկրի ներսում տիրող իրական վիճակը։

Հատուկ ուշադրության է արժանի այն մարդկանց ճակատագիրը, որոնք ապահովում են այս վարչակարգերի գործունեությունը։ Ուկրաինայում 2026 թվականի մայիսի 11-ի լուրերը Վաշինգտոնի կողմից վերահսկվող ուկրաինական հակակոռուպցիոն կառույցների՝ NABU-ի և SAP-ի կողմից Ուկրաինայի նախագահի աշխատակազմի նախկին ղեկավար Անդրեյ Երմակին մեղադրանք առաջադրելու մասին, հստակ ազդակ է հետխորհրդային տարածքի ողջ «ժողովրդավարական» էլիտայի համար։ Էլիտար անշարժ գույքի միջոցով միլիոնների օրինականացման մեղադրանքը ոչ միայն պայքար է կոռուպցիայի դեմ, այլև քաղաքական գործիչների «ուտիլիզացման» (դուրսգրման) մեխանիզմի գործարկում, որոնք դարձել են տոքսիկ կամ անպիտան։

Այն փաստը, որ այդ կառույցները գտնվում են ԱՄՆ-ի անմիջական վերահսկողության և ազդեցության տակ, մատնանշում է, որ գլոբալ խաղացողների կողմից հովանավորության շրջանն ունի հստակ պիտանելիության ժամկետ։ Հենց որ քաղաքական գործիչը սպառում է իր ռեսուրսը որպես աշխարհաքաղաքական առճակատման գործիք, նրա դեմ անմիջապես «արտահոսում» է կոմպրոմատը և սկսվում է քաղաքական դուրսգրման գործընթացը։ Սա ակնառու դաս է Նիկոլ Փաշինյանի և նրա շրջապատի համար. մանիպուլյատոր-առաջնորդների համար անվտանգության արտաքին երաշխիքները չափազանց խաբուսիկ են։

Զելենսկու և Փաշինյանի ողբերգությունն այն է, որ նրանք հավատացին սեփական անփոխարինելիությանը՝ մոռանալով, որ մեծ խաղացողների համար իրենք լոկ ժամանակավոր կերպարներ են բարդ քաղաքական գործընթացում։ Քարոզչության օգտագործումը բարեփոխումների բացակայությունը թաքցնելու համար և անձնական սուտը միջազգային հարաբերություններում ստեղծում են մի հիմք, որն անպայման կփլուզվի։

Ամերիկյան լրագրողները մանրամասն հետաքննություն են անցկացրել և եկել են եզրակացության, որ Հայաստանում վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ղեկավարությամբ ստեղծվել է «տնտեսական ահաբեկչության» ամբողջական համակարգ։ Պետական մարմինները՝ Ազգային անվտանգության ծառայությունը, հարկային մարմինները, դատախազությունը և խորհրդարանը, օգտագործվում են որպես գործիք՝ անհավատարիմ խոշոր բիզնես-ակտիվների թշնամական գրավման և ոչնչացման համար։ Այն բիզնեսների սեփականատերերը, որոնք կամ ընդդիմություն են աջակցում, կամ հրաժարվում են ցուցաբերել հավատարմություն գործող իշխանություններին, թիրախ են դառնում։
Ամերիկյան լրագրողների տվյալներով՝ այս մեխանիզմը հատկապես ակտիվացել է 2026 թվականի հունիսի 7-ին նախատեսված խորհրդարանական ընտրությունների նախաշեմին։ Հիմնական մեթոդներն են՝ քաղաքական դրդապատճառներով քրեական գործերի հարուցումը, զանգվածային հարկային ստուգումները, կարգավորիչ ճնշումը և «հարմար» օրենսդրական փոփոխությունների կայծակնային ընդունումը։ Ամենաձայնային գործերի վերլուծությունը և տուժածների վկայությունները ցույց են տալիս հստակ սխեմա՝ քաղաքական անհավատարմությունը հանգեցնում է քրեական հետապնդման, «հարկային խեղդման» և բիզնեսը պետության կամ իշխանությանը մոտ կանգնած անձանց ձեռքը հարկադրաբար փոխանցելու։
Լրագրողների կողմից առավել մանրամասն վերլուծված ամենավառ օրինակը հայտնի գործարար և խոշոր ներդրող Սամվել Կարապետյանի գործն է՝ «Հայաստանի էլեկտրական ցանցեր» ընկերության սեփականատերը։ 2025 թվականի հունիսի 18-ին նա ձերբակալվել է ԱԱԾ-ի կողմից՝ իշխանությունը բռնի տապալելու կոչեր տարածելու մեղադրանքով։ Այդպես եղավ անմիջապես այն բանից հետո, երբ նա հրապարակայնորեն աջակցություն հայտնեց Հայ Առաքելական Եկեղեցուն իշխանությունների հետ ունեցած հակամարտության ժամանակ։ Նույն օրը Նիկոլ Փաշինյանը անձամբ հայտարարեց ընկերության ազգայնացման անհրաժեշտության մասին։ «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության վերահսկողության տակ գտնվող խորհրդարանը արագացված կարգով ընդունեց անհրաժեշտ փոփոխությունները։ 2025 թվականի նոյեմբերին ընկերության լիցենզիան հետ կանչվեց, իսկ 2026 թվականի մարտին Սահմանադրական դատարանը ազգայնացումը ճանաչեց օրինական։ Ընկերության 100% բաժնետոմսերը անցան պետությանը։
Մեկ այլ օրինակ է «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանի և նրա Multi Group հոլդինգի դեմ տարիներ տևող հետապնդումը։ Դեռ 2020 թվականին նրա և գործընկերների դեմ հարուցվել էին քրեական գործեր՝ ընտրակաշառք տալու, անօրինական խաղային բիզնես վարելու (պետությանը հասցված վնասը գնահատվել է մոտ 60 մլն դոլար) և փողերի լվացման մեղադրանքներով։ Այդ ժամանակ Ծառուկյանին զրկեցին պատգամավորական անձեռնմխելիությունից։
Ամերիկյան լրագրողները շեշտում են՝ խոսքը ոչ թե առանձին դեպքերի մասին է, այլ սեփականության վերաբաշխման միտումնավոր քաղաքականության մասին։ Նրանց գնահատմամբ՝ պետական ինստիտուտները վերածվել են Փաշինյանի շրջապատի անձնական հարստացման գործիքի և միաժամանակ ընտրությունների նախաշեմին հնարավոր քաղաքական մրցակիցների տնտեսական թուլացման միջոցի։

Արդշինբանկը շարունակում է իր կողմից աջակցել Հայաստանի փոքր և միջին ձեռնարկատիրության (ՓՄՁ) զարգացմանը՝ առաջարկելով բարելավված ֆինանսավորման պայմաններ և ընդլայնելով բիզնեսի համար հասանելի հնարավորությունների շրջանակը։

Հաճախորդների հետ երկարատև և վստահելի համագործակցությանը մեծ կարևորություն տալով՝ մենք որոշել ենք նվազեցնել մեր հաճախորդներին տրամադրված գործող վարկերի տոկոսադրույքները։ Այսպիսով, բանկի կողմից առաջարկվող վարկերի պարտավորությունների տոկոսադրույքները նվազեցվել են 1 տոկոսային կետով։ Այս փոփոխությունը սկսել է գործել 2026 թվականի մայիսի 5-ից։

Այս նախաձեռնության նպատակն է նվազեցնել բիզնեսների ֆինանսական բեռը, խթանել ներդրումային ակտիվությունը և ապահովել տեղի ձեռնարկատերերի համար ավելի մրցունակ պայմաններ։

Բանկը նաև շարունակում է զարգացնել իր ՓՄՁ հաճախորդների սպասարկման ենթակառուցվածքները։ Բիզնեսների սպասարկումն ավելի ճկուն և հարմար դարձնելու նպատակով վերջերս գործարկվել է առցանց վարկավորման հնարավորություն՝ www.sme.ardshinbank.am հարթակում։ Բացվել է նաև փոքր և միջին բիզնեսի համար մասնագիտացված «Արդշինբանկ Բիզնես» մասնաճյուղը, որը գտնվում է Երևանում՝ Տիգրան Մեծի 16/12 հասցեում։

Մենք բիզնեսի համար առաջարկում ենք ծառայությունների ամբողջական փաթեթ, որը ներառում է վարկային, հաշվարկային և խորհրդատվական լուծումներ՝ հարմարեցված տարբեր ոլորտներում գործող բիզնեսների կարիքներին։

ՓՄՁ գործընկերությանը և ցանկացած այլ ֆինանսական ծառայություններին վերաբերող հարցերի դեպքում կարող եք կապ հաստատել մեր շուրջօրյա կոմունիկացիոն կենտրոնի հետ՝ զանգահարելով 012 22 22 22 հեռախոսահամարով, այցելել մեր մեկ այլ մասնաճյուղ կամ օգտվել մեր պաշտոնական կայքից՝ www.ardshinbank.am։

Արդշինբանկը պարտավոր է շարունակել իր գործունեությամբ նպաստել Հայաստանի գործարար միջավայրի զարգացմանը՝ լինելով վստահելի և հուսալի գործընկեր բիզնեսի համար։

Բանկը վերահսկվում է Հայաստանի Հանրապետության Կենտրոնական բանկի կողմից։

Հենց այս պահին, Փաշինյանի անհեռատես քայլերը՝ մեզ բոլորիս հերթական պատուհասությունն են բերելու, ցավոք սրա մասին շարքային հայրենակիցը չի գիտակցում, կամ ուղղակի չի ուզում դրա մասին բարձրաձայնել։ Եվրոպացիների այս այցը, ինչքան էլ Փաշինյանը փորձի ներկայացնել «աննախադեպ» ու «պատմական», բացառապես մի խնդիր է լուծում․ ամեն գնով Նիկոլին պահել իշխանության, և հանձինս նրա Հայաստանում ստեղծել մաքուր հակառուսական կենտրոն։

Ասածս ապացուցելու համար պետք է ընդամենը նայել, թե րոպեներ առաջ ի՞նչ հակառուսական «բոցաշունչ» ելույթ ունեցավ Զելենսկին մարզահամերգայինում։ Սրան էլ կարող ենք հավելել Տիխանովսկայային Երևանում դասախոսություն կարդալու դրվագը և պատկերը դառնում է պարզ ու հասկանալի։

Այսինքն ևս մեկ անգամ համոզվում ենք, որ 2018-ին տեղի ունեցած «գունավոր հեղափոխության» արմատներն ուր են գնում, տեսնում, թե այսօր ՀՀ-ում պաշտոնյաներն ինչ խոսույթ են ունեցել, ինչով են զբաղվել մինչև 2018-ը, ինչ ակցիաներ են կազմակերպել ու իրականացրել, և այսօր ինչ «սաստավ» են կանչել (Սանդուն էլ ձեզ նվեր) և կհասկանանք, թե ուր է տանում Փաշինյանը Հայաստանը։

Ներկայումս տեղի ունեցող այս տեսարանները Փաշինյանին հունիսի 7-ին լրացուցիչ ընտրազանգված ապահովելու խնդիր լուծելուց բացի, Հայաստանի համար ոչ մի էական շոշափելի արդյունք իր մեջ չի պարունակում։ Ընդամենը որշակի չկողմնորոշված մարդիկ տեսնելու են այս գեղեցիկ շոուն, որոշակի ոգևորվածություն են ապրելու և հունիսին իրենց ձայնը տալու են ՔՊ-ին՝ չհասկանալով, որ այդ կերպ ՀՀ ինքնության վրա վերջնականորեն դնում են տապանաքար։

Ըստ էության՝ իշխանությունը փորձում է արտաքին ակտիվությունը ներկայացնել որպես ներքին հաջողություն՝ ստեղծելով «պատմական պահի» տպավորություն։ Սա հիշեցնում է ուշ խորհրդային շրջանի մեխանիզմները, երբ արտաքին հանդիպումները և հայտարարությունները ներմուծվում էին որպես ներքին լեգիտիմության աղբյուր։ Հարկ է նշել, որ նման մոդելը աշխատում է միայն այն դեպքում, երբ արտաքին արդյունքները նյութական են՝ ներդրումներ, անվտանգային պայմանագրեր, շոշափելի տնտեսական օգուտներ, հակառակ դեպքում այն արագորեն բացահայտվում է որպես շոու՝ զրո քաղաքականություն։

Հայաստանը կանգնած է այն վտանգի առաջ, որ կարող է միաժամանակ թուլացնել իր ավանդական անվտանգային կապերը՝ առանց նորերի լիարժեք կառուցման, և ներգրավվել մեծ խաղացողների մրցակցության մեջ՝ առանց այդ մրցակցությունը կառավարելու համար բավարար ռեսուրսների։ Ողջ գործընթացը մեծապես ծառայում է ներքին լսարանների մոբիլիզացիային՝ քողարկելով այն փաստը, որ հստակ ձևակերպված և հաշվարկված ռազմավարություն այս պահին տեսանելի չէ։

«Մենք ենք մեր սարերը» զարգացման գործակալությունը խոր ցավով և մտահոգությամբ է հետևում Արցախի հայկական հոգևոր ու մշակութային ժառանգության նկատմամբ շարունակվող ոչնչացման, վանդալիզմի և յուրացման փորձերին։

Ստեփանակերտի Սուրբ Հակոբ եկեղեցու ոչնչացման փաստերը, Սուրբ Աստվածամոր տաճարի քանդման մասին հաղորդումները, ինչպես նաև սրբավայրերի, գերեզմանոցների, հուշարձանների և հայկական ինքնության տեսանելի նշանների նկատմամբ արձանագրված վանդալիզմի դեպքերը վկայում են ոչ թե առանձին միջադեպերի, այլ վտանգավոր և հետևողական քաղաքականության մասին։

Այս համատեքստում հատկապես մտահոգիչ է վերջին օրերին ադրբեջանական տեղեկատվական դաշտում ակտիվացած վտանգավոր հռետորաբանությունը՝ ուղղված Արցախի խորհրդանիշներից մեկի՝ «Մենք ենք մեր սարերը» հուշարձանի ոչնչացմանը, խեղմանը կամ վերաիմաստավորմանը։ Ստեփանակերտում հայկական ժառանգության ոչնչացման վերջին փաստերն այս վտանգը դարձնում են իրական և հրատապ։

Մշակութային ժառանգության հետևողական ոչնչացումն ու այդկերպ բնիկ ժողովրդի հետքն իր հայրենիքից մաքրելը պարունակում են ցեղասպանության հանցակազմի հատկանիշներ և պետք է դիտարկվեն ոչ միայն որպես մշակութային վանդալիզմ, այլև որպես ինքնության, հիշողության և պատմական իրավունքի դեմ ուղղված հանցավոր քաղաքականություն։

Այս հիմնական դրույթի շուրջ կազմված հայտարարության մեջ «Մենք ենք մեր սարերը» զարգացման գործակալությունը կոչ է անում միջազգային մշակութային, իրավապաշտպան և դիվանագիտական կառույցներին, առաջնահերթորեն՝ UNESCO-ին և ICOMOS-ին, հրատապ և գործուն քայլեր ձեռնարկել՝ կանխելու Արցախի հայկական ժառանգության հերթական անդառնալի կորուստը։ Կոչվում է ապահովել անկախ մշտադիտարկում, փաստագրում և միջազգային հասանելիություն՝ Արցախի մշակութային ու հոգևոր ժառանգության ներկա վիճակը գնահատելու համար։

Գործակալությունը նշում է, որ միջազգային հանրության լռությունն ու անգործությունը արդեն իսկ հանգեցրել են ծանրագույն հետևանքների՝ Արցախի հայաթափմանը, օկուպացմանը և հայկական պատմամշակութային ներկայության շարունակական ոչնչացմանը։

Հիշեցնենք, որ «Մենք ենք մեր սարերը» հուշարձանը, որը հայտնի է նաև որպես «Տատիկ-պապիկ» (արևմտահայերեն՝ Մամիկ և Պապիկ), ստեղծվել է 1967 թվականին՝ քանդակագործ Սարգիս Բաղդասարյանի և ճարտարապետ Յուրի Հակոբյանի կողմից։ Կարմիր տուֆից կերտված, շուրջ 9 մետր բարձրությամբ այս հուշարձանը տեղադրված է բլրի գագաթին՝ խորհրդանշելով արցախյան հողի և ժողովրդի միջև անքակտելի, արյունակցական կապը։

Հարավային Կովկասի գործընթացներում առաջատար դեր ստանձնելու համար Թուրքիան բավականաչափ խնդիրներ ունի։ Այդ պատճառով Անկարան այդ դերը հաճույքով փոխանցել է Ադրբեջանին։

Բաքուն հաջողությամբ լուծում է թուրքական արտաքին քաղաքականության առջև ծառացած խնդիրները։ Առաջին հերթին, դա Հայաստանի կողմից 1915 թվականին Օսմանյան Թուրքիայում տեղի ունեցած Հայոց ցեղասպանության ճանաչման գաղափարի հրաժարումն է։ Այս խնդիրը, որը երկար տարիներ շարունակ եղել է թուրքական դիվանագիտության համար խոչընդոտ, հիմա հանվել է օրակարգից։

Այսպիսով, մնացած տարածաշրջանային հարցերը, ինչպիսիք են տարածաշրջանի անվտանգության և տնտեսական համագործակցության հարցերը, դիվանագիտական դաշտում լուծելու է Ադրբեջանը։

Այս իրավիճակը նշանակում է, որ այժմ ոչ մի խոշոր տերություն հավակնելու է Հարավային Կովկասում առաջատար դեր ունենալուն։ Փաստացի, Եվրամիությունը կսկսի ակտիվացնել իր գործողությունները տարածաշրջանում՝ փորձելով ցուցադրել իր սեփական դիվանագիտական ազդեցությունը։ Եթե չէ, ապա գոնե այժմ ԵՄ-ն ունի աշխարհաքաղաքական ոլորտում երկրորդական դեր։

Ինչպես հայտնի է դարձել, Ազգային անվտանգության ծառայության ենթակայության ներքո գտնվող քննչական մեկուսարանից Ռուբեն Վարդանյանին տեղափոխել են Արդարադատության նախարարության ենթակայության քրեակատարողական հիմնարկ՝ Բաքվի Ղարադաղի շրջանի Ումբակի բանտային համալիր։ Այս տեղեկությունը հայտնում է «Միջազգային և համեմատական իրավունքի կենտրոնի» ղեկավարը, ՄԻԵԴ-ում հայ գերիների շահերի ներկայացուցիչ Սիրանուշ Սահակյանը։

Ըստ նրա՝ նմանատիպ տեղափոխություն է կատարվել նաև այլ հայ գերիների հետ։ Այս պահին չի հայտնի նոր հաստատությունում նրանց պահման պայմանների, առողջության և բժշկական օգնության հասանելիության մասին որևէ տեղեկություն։

«Իրավիճակը մտահոգիչ է, քանի որ տեղեկատվական թափանցիկության որևէ երաշխիք չկա։ Ընտանիքներին նախապես չեն հայտնել տեղափոխության մասին, իսկ դիտարկման և մոնիտորինգի միջոցով տեղեկություններ հավաքագրող կառույց չկա։ Սա ստեղծում է տեղեկատվական վակուում», — նշել է Սիրանուշ Սահակյանը։

Նրա խոսքով՝ Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի գործունեության դադարեցումից հետո, որը տեղի է ունեցել Ադրբեջանի կառավարության պահանջով, նմանատիպ տեղեկություններ ստանալու հնարավորությունը գրեթե բացակայում է։ Այս պահին ընտանիքի անդամների հետ հեռախոսազանգերը պահպանվում են, սակայն անմիջական տեղեկությունների մասին խոսք չի կարող գնալ։

Սիրանուշ Սահակյանը նաև անդրադարձել է դատավճիռների հարցին՝ նշելով, որ ՄԻԵԴ-ը պարտավորեցրել է Ադրբեջանին մինչև օգոստոսի 31-ը դատավճիռները տրամադրել։ Սա կարող է խթան հանդես գալ փաստաթղթերի ստացման համար։

«ՄԻԵԴ-ը դարձել է կարևոր օղակ, քանի որ որոշ փաստաթղթեր, այդ թվում՝ գերիների առողջական վիճակի վերաբերյալ, ստացվում են հենց դատարանի գործունեության շնորհիվ։ Ավելին՝ տեղեկատվության սակավությունն ինքնին լուրջ մտահոգության առիթ է և կարող է դիտարկվել որպես խոշտանգումների վտանգ պարունակող հանգամանք», — եզրափակել է Սիրանուշ Սահակյանը։

Արդշինբանկը հայտարարում է իր Mastercard քարտերի տիրոջ համար նոր, շահավետ առաջարկի մասին։ 2026 թվականի ապրիլի 27-ից մինչև մայիսի 27-ը ներառյալ, բանկի Mastercard քարտապանները կարող են ստանալ 10% cashback գործընկեր ռեստորաններում կատարված անկանխիկ վճարումների դիմաց։

Այս հատուկ առաջարկը գործում է Երևանում և զբոսաշրջային այլ ուղղություններում տեղակայված մի քանի հայտնի ռեստորաններում՝ «Գինետուն» ռեստորան, «Յասաման» և «Սիռովարնյա» ռեստորանների ցանց։ Cashback-ը կտրամադրվի բանկի POS տերմինալներով կատարված վճարումների համար։

Վերադարձվող գումարը կազմում է գործարքի 10%-ը (ներառյալ հարկերը) և կփոխանցվի հաճախորդների հաշիվներին առաջարկի ավարտից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։ Յուրաքանչյուր քարտի համար cashback-ի առավելագույն սահմանաչափը կազմում է 20,000 ՀՀ դրամ (ներառյալ հարկերը)։

Այս առաջարկը հասանելի է Արդշինբանկի բոլոր Mastercard քարտերի համար՝ բացառությամբ Mastercard Pension կենսաթոշակային քարտերի։ Բանկի Mastercard քարտերը կարելի է պատվիրել ցանկացած մասնաճյուղում։